'Dichter' bij de natuur : Herman Pieter de Boer e.a.
Voor de Plataan maakte, tekstschrijver en dichter, Herman Pieter de Boer een bijzonder gedicht.
Met een korte inleiding over zijn band met bomen bracht Herman het gedicht "De PLATAAN SPREEKT' ten gehore tijdens de Wereldboomdagen in ons Groendomein-Wasven, 18 Oktober 2009.
DE PLATAAN SPREEKT Ik, de Gevlekte Zuiderling, aan iedere vergadering Ik ben een dappere Plataan, Mijn lover valt en groeit weer aan, Herman Pieter de Boer
ben meegevoerd en hier geplant
in mooi en dankbaar Nederland.
Ik herberg de herinnering
of liefdeskus of vriendenhand
onder mijn takken op het zand,
duizenden dagen, ieder ding.
ik wil nog eeuwen lang bestaan,
dat is mijn droom.
zo mag en zal het verder gaan.
Ik ben een wereldboom.
Presentaties van Herman Pieter de Boer:
18 oktober 2009 : Wereldboomdagen : "De Plataan Spreekt"
5 oktober 2008 Kinderboekpresentatie : "Dingen Verzinnen" (Mede-auteur FRANK BIERKENZ)
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Literaire middag 8 oktober 2006 : bijeenkomst onder de Plataan
Voor een kort filmpje met voordracht van de 1e prijswinnaars, de zusjes van Wijngaarden, Klik hier
1e prijs: Jolie (10 jaar) en Gloria (8 jaar) van Wijngaarden. Klik hier
2e prijs: Ria van de Wiel: Klik hier
3e prijs: Gedeelde prijs door Mevr. Marietje DeNeef (75 jaar) en Dhr. Piet Brock (77 jaar) : Klik hier
Eervolle vermelding : Jip Bierkenz (12 jaar)
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Een mooi gedicht en verhaaltje over Uilen:
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
"Uilskuikens" door Loek Ketelaars
Toen ik een jaar of acht was nam mijn vader me mee naar onze kerk voor een bijzondere excursie. Via de wenteltrap en een stenen trapje stonden we ineens voor een gammele lange ladder. Ook die werd beklommen waarna we over krakende planken, boven de gewelven, uiteindelijk hoog boven het altaar uitkwamen. Toen een van de houten deurtjes werd geopend viel het licht op een nest halfvolwassen jonge kerkuilen. Ze stonden te blazen en het leek wel of ze een pyjama aan hadden. Volgens mijn vader hadden ze nog nooit buiten gespeeld!
Een aantal jaren later ontdekte ik dat de sleutel van onze schuurdeur op het torendeurtje van de kerkzolder paste, waardoor ik mezelf de vrije toegang kon verschaffen wanneer het mij zo uitkwam.
Later nam ik geïnteresseerde vriendjes mee om naar deze bijzondere beesten te kijken. De kunst bestond erin om bij de torenklokken te arriveren als de klok sloeg. Liefst een keer of elf. Degene die bij me was sprong dan steevast een halve meter omhoog door het plotselinge, oorverdovende klokkenlawaai. Bingo!
Helaas zijn de kerkuilen van de Martinuskerk al jaren geleden vertrokken.
Ook in Tongelre nam de verstedelijking toe: Koudenhoven, Geestenberg, Muschberg, Residentie zus en Beauregard zo! Belangrijke rustige voedselplekken zijn verdwenen en daarmee ook de kritische uilen zelf.
Gelukkig konden we de kerkuilen in de Loostraat "opvangen" door in enkele boerenschuren tijdig een aantal nestkasten te plaatsen. Elk jaar zien daar jonge kerkuilen het levenslicht!
Toch heb ik de schuursleutel van thuis voor alle zekerheid bewaard. Je weet maar nooit! Stel dat er weer jonge kerkuilen zouden opgroeien in onze kerk.
Ik zou dat net als toen niet willen missen. Wellicht zijn er ook weer geïnteresseerden die ook wel eens jonge kerkuilen willen zien onder mijn begeleiding... Ik denk dat ik dan met ze afspreek direct bij de kerk..
Tegen een uur of elf!
Loek Ketelaars
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
| DODE BEUK
Hier lig ik dan, kruinloos, zonder blad de stam ten dode opgeschreven. Ik had mijn langste tijd gehad maar had in elk geval een zinvol leven.
Hier lig ik dan, ontworteld en geveld en zonder twijgen. Al ben ik dan geen held sta even bij mij stil... Te zwijgen!
Loek Ketelaars 2006 |